جان کارمودی پدری بود که زندگی ورویاهای او یکباره فرو ریخت او غرق در فکر و اندیشه ی گذشته بود ولی تنها چیزی که به یاد می اورد تقاضایی بود که دخترش مارگ چند شب پیش از او کرده بود .((مارگ چند شب پیش نزد پدرش رفت واز او خواست تا یکی از داستان های کتاب جدیدش را برای او بخواند ولی پدرش درگیر گزارشی بود که باید برای کارش آماده میکردپدر به او گفت که من وقت ندارم برو آن را به مادرت بده مارگ گفت :مادر سرش از تو شلوغ تر است و باز همانجا ایستاد .بعد از مدتی دوباره از پدرش خواست تا داستانی از آن کتاب را برایش بخواندولی پدرش گفت:که بگذار برای یک روز دیگه باشه!مارگ هم در نهایت ادب گفت :باشه بابا پس کتاب را روی میز گذاشتوادامه داد:هر وقت که آماده ی خوندن شدی برای خودت بخوان اما طوری بلند بخوان که من هم بشنوم .))اینها چیزی بود که جان کارمودی بعد از سانحه ی دلخراش رانندگی که در آن دخترش را از دست داده بود به یادمی آورد .آن کتاب هنوز روی میز بود .جان آن را برداشت و شروع کرد به خواندن اما طوری بلند می خواند که دخترش هم بشنود!؟